Η Κινηση Πολιτων στο διαδικτυο


Το διαδικτυακό κανάλι της Κίνησης Πολιτών στο YouTube H Κίνηση Πολιτών στο Facebook Η Κίνηση Πολιτών στο Twitter

Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011

Μια πόλη που χάθηκε.To «Μαϊάμι»

¨Μαϊάμι¨ αποκαλούσαμε στη Κόρινθο μία διαμορφωμένη λωρίδα παραλίας που εκτεινόταν από το τέρμα της οδού Περιάνδρου έως την νοητή προέκταση της Εθν. Αντιστάσεως (τότε Βασ. Κωνσταντίνου) (βλ. σημείο 2 στην φωτο).

Η υψομετρική διαφορά των 2,50 περίπου μέτρων, μεταξύ της πλατείας του Φλοίσβου (και της προέκτασης της προς την Περιάνδρου) και του επιπέδου της θάλασσας και της αμμώδους παραλίας, καλυπτόταν με ένα επικλινή τοιχίο από ημιδιαμορφωμένη πέτρα με αρμούς από τσιμέντο. Ο καλαίσθητος αυτός τοίχος διακοπτόταν σε τρία σημεία από πέτρινες σκάλες, που σε κατέβαζαν στο επίπεδο της παραλίας και την θάλασσα.

Αριστερά και σε βάθος 50 – 60 μέτρων υπήρχε η άκρη του τότε λιμανιού και δεξιά, προς την μεριά του Αγ, Νικολάου, σε βάθος αντίστοιχο, ο κεντρικός μόλος. Σ’ αυτό το δεξί όριο υπήρχαν ποντισμένοι βράχοι από την άκρη της παραλίας έως το ύψος του ογκόλιθου.

Ο ογκόλιθος (βλ. σημείο 3 στην φωτο) ήταν μια σειρά από τσιμεντένιους κυβόλιθους τοποθετημένοι ο ένας δίπλα στον άλλο, οι οποίοι συνέδεαν το δεξί άκρο του μόλου με το αριστερό, στην πλευρά του Αναξαγόρα και του λιμανιού. Ο ογκόλιθος είχε τον ρόλο να σπάει το κύμα και να προστατεύει την παραλία. Το τεχνητό αυτό όριο, μόλις 20 – 30 εκατοστά κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας εγγυόταν την ήρεμη θάλασσα σε όλη την έκταση της αμμώδους παραλίας.

Στα μορφολογικά στοιχεία της περιοχής θα πρέπει να αναφέρουμε μια σειρά από σπαθάκι και από αθάνατους (σ.σ. κακτώδη φυτά με παχύσαρκα φύλα) φυτεμένους ανά τακτές αποστάσεις στις λωρίδες πρασίνου, που διακοσμούσαν την άκρη του επικλινούς τοίχου. Υπήρχαν ακόμη και παγκάκια για όσους ήθελαν να ξεκουραστούν θαυμάζοντας την θέα προς το Λουτράκι και τα Γεράνια.

Η ομορφιά αυτής της άκρως επιτυχημένης παρέμβασης ήταν τέτοια, έξω από τα γνωστά ελληνικά και τοπικά δεδομένα, που οι Κορίνθιοι, με το γνωστό χιούμορ τους, έδωσαν άτυπα, το όνομα Μαϊάμι, έχοντας κατά νου την γνωστή παραλιακή πόλη στην Αμερική! Έτσι, έμεινε χαραγμένη στο μυαλό μας αυτή η παραλία.

Από το Μαϊάμι πέρασαν όλοι. Στην παραλία δεν υπήρχαν, φυσικά ούτε ομπρέλες ούτε ξαπλώστρες ούτε άλλα γνωστά χαρακτηριστικά μιας σημερινής οργανωμένης παραλίας. Αυτή η παραλία ανήκε σε όλους. Τους καλοκαιρινούς μήνες γινόταν το αδιαχώρητο. Ολόκληρες οικογένειες με τις γιαγιάδες και τα παιδιά απολάμβαναν το μπάνιο τους στα ήσυχα και ρηχά νερά. Η διαμόρφωση της παραλίας επέτρεπε σε πολλούς πιτσιρικάδες να μάθουν να κολυμπούν. Το στοίχημα ήταν ποιος θα μπορούσε να φτάσει κολυμπώντας μέχρι τον ογκόλιθο και να γυρίσει πίσω. Ο ογκόλιθος σε όλο σχεδόν το μήκος του ήταν γεμάτος από κόσμο.

Οι πολύχρωμες παρέες νέων, με τα παιχνίδια τους, έδιναν ιδιαίτερη ζωή ενώ το θέαμα ήταν πραγματικά απίστευτο. Η πλευρά με τα βραχάκια ανήκε στα παιδιά που σκαρφάλωναν και βουτούσαν στο νερό. Οι μαμάδες φώναζαν από την παραλία. Οι γιαγιάδες έκαναν αμμόλουτρα ή καθόταν στα παγκάκια εποπτεύοντας τον χώρο. Στο τέρμα του δεξιού μόλου και στο ύψος του ογκόλιθου υπήρχε μία δέστρα για πλοία (βλ. σημείο 4 στην φωτο). Στην σειρά οι πιτσιρικάδες ανέβαιναν σ’ αυτόν τον βατήρα για να κάνουν μια βουτιά. Η βουτιά (με το κεφάλι παρακαλώ) από την δέστρα και το κολύμπι από την άμμο μέχρι τον ογκόλιθο ήταν τα απαραίτητα τεστ προκειμένου να απονεμηθεί σε κάποιον ο τίτλος του κολυμβητή! Θα έλεγα η συντριπτική πλειοψηφία των νεαρών, τότε, Κορίνθιων πέρασε από αυτό το τεστ παρά την σθεναρή άρνηση των μαμάδων. Στιγμές αξέχαστες. Καλοκαίρια αξέχαστα.

Εδώ θα πρέπει να μνημονεύσουμε το γεγονός ότι το Μαϊάμι (αν και παλαιότερη κατασκευή) ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με το Τουριστικό(βλ. σημείο 1 στην φωτο). Ήταν, μαζί με τα Περιβολάκια και το τμήμα της Βασ. Κωνσταντίνου (Εθν. Αντίστασης) που τα ενώνει, η καρδιά της πόλης, Αποτελούσαν μια ενότητα πολεοδομική, υψηλής στάθμης. Παράδειγμα εφαρμοσμένης αρχιτεκτονικής με απόλυτη κοινωνική αποδοχή και ενσωμάτωση. Και όταν η ενότητα αυτή έσπασε, το Τουριστικό(*) γκρεμίστηκε και το Μαϊάμι(**) θάφτηκε από τόνους τσιμέντου, έθαψε μαζί του και ένα κομμάτι από την ψυχή μας.

Το τσιμέντο κάλυψε αυτή την «άλλη» Κόρινθο που αν υπήρχε σήμερα θα μιλάγαμε αλλιώς. Γιατί αν υπήρχε ακόμα το Τουριστικό να δεσπόζει στον Φλοίσβο και το Μαϊάμι, ως δημόσια παραλία, θα ήταν τελείως διαφορετικά τα δεδομένα της συζήτησης για την όλη περιοχή, το λιμάνι και τα σχέδια αξιοποίησης του.

Οι επεμβάσεις στον δημόσιο χώρο είναι πολύ σοβαρές ενέργειες, που παράγουν μια νέα ποιότητα στον χώρο και τον «σφραγίζουν» με την παρουσία τους για πολλά χρόνια. Αυτή η ποιότητα επηρεάζει θετικά ή αρνητικά την ζωή όλων μας και παράγει ένα διαρκές αισθητικό αποτέλεσμα. Και το αισθητικό αποτέλεσμα της σύγκρισης μεταξύ της τότε μορφολογίας του χώρου του Φλοίσβου (για όσους το έχουν ζήσει) και του σήμερα παράγει ένα αβίαστο ερώτημα.

Άξιζε άραγε, κύριοι, τον κόπο;

Αρχιτεκτονίζοντας και νοσταλγώντας μια Κόρινθο που χάθηκε

Βασίλης Αυλωνίτης.



(*) Το Τουριστικό γκρεμίστηκε επί Δημαρχίας Θ. Θωμαϊδη.

(**) Το Μαϊάμι τσιμεντώθηκε επί Δημαρχίας Στ. Ηλιόπουλου




6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Η πιο δύσκολη βουτιά Βασίλη ήταν ακριβώς στην εσωτερική γωνία στο σημείο 4 : έπρεπε να πάρεις φόρα και να βουτήξεις περνώντας οριζόντια πάνω από μια τσιμεντένια πεζούλα που υπήρχε εκεί.
Το μπάζωμα στο "Μαϊάμι" και στην αμμουδιά του Αγίου Νικολάου υποβάθμισε το παραλιακό μέτωπο του κέντρου της πόλης μας. Δυστυχώς.

Ανώνυμος είπε...

Αχ ρε Βασίλη τι μου θύμησες!
Πάνω σε ξύλινη σκάλα για σωσίβιο με έμαθε ο πατέρας μου μπάνιο!!
Και μετά 'αει πιάστε με!!
Τρομερές εποχές ανεπανάληπτες1111

Ανώνυμος είπε...

Εύκολο να θυμάσαι, δύσκολο να σχεδιάζεις το μέλλον. Η μόνη ώριμη και πλήρης μελέτη στην Πελοπόννησο είναι η μελέτη της Πεσκάρα την οποία υιοθετεί η Περιφέρεια και προωθεί για χρηματοδότηση.

Ο αγαπητός Βασίλης πρέπει και αυτός να βοηθήσει τη δημοτική αρχή στην υλοποίηση του οράματος. Οι αρχιτεκτονικές του ευαισθησίες είναι απαραίτητες και χρήσιμες. Ικανοί άνθρωποι δεν πρέπει να χάνονται στη μικροπολιτική.

Συνάδελφος

Ανώνυμος είπε...

ελεος πια με τις μπουρδολογίες

Ανώνυμος είπε...

Ε όχι και πλήρης κ. συνάδελφε (;).
Έκθεση ανεδαφικών και μη συμβατών με την ελληνική νομοθεσία προτάσεων εν πολλοίς.
Παράδειγμα ο Ξηριάς: προτείνει αποκατάσταση φυσικού περιβάλλοντος στις όχθες ενώ κάνουμε εγκιβωτισμό.
Περιέχει και ενδιαφέρουσες ιδέες που θέλουν πολλή δουλειά για να χαρακτηριστούν "μελέτη".

Ανώνυμος είπε...

Εγω στο Μαιαμι εμαθα κολυμπι.Μας φερναν οι μαναδες μας απο το Χιλιομοδι με ταξι.Μια...Ποντιακ παρακαλω με καμια δεκαρια παιδια μεσα.Οι μαναδες μας βαζανε στο νερο μονο τα ποδια τους.Μονα μας μαθαμε να κολυμπαμε απο ενστικτο.Ηταν οι μοναδικες μας διακοπες για χρονια αυτες οι εξορμησεις με την Ποντιακ στο Φλοισβο.Δεν εχει απομεινει τιποτα...(κατοικος Τενεας)